Selecteer een pagina

Walter Russell

door | 2 okt 2019 | Ongekend persoon

Welkom! Mijn allereerste blog gaat over iemand die zeer hoog op mijn lijstje van meest ongekende personen staat, namelijk Walter Russell. In zijn tijd (hij leefde van 1871 tot 1963) was hij welbekend in de VS en daarbuiten, maar inmiddels lijkt hij in de vergetelheid geraakt. Ik vind dat jammer, want hij heeft een, in mijn ogen, zeer waardevolle theorie beschreven over de vorming en ontwikkeling van het universum. Ook heeft hij ons kunst nagelaten, evenals boeken, wetenschappelijke ontdekkingen en zelfs een aantal gebouwen.

Vanwege zijn begaafdheid op zoveel uiteenlopende gebieden werd hij na zijn dood de moderne Leonardo Da Vinci genoemd. Hij was onder andere: schilder, musicus, illustrator, schrijver, beeldhouwer, architect, filosoof en wetenschapper.

Walter Russell beweerde dat hij al zijn wetenschappelijke kennis had verkregen tijdens een kosmische illuminatie, zoals hij dat noemde. Al sinds zijn zevende zou hij elke zeven jaar een mystieke ervaring beleven. Op 49-jarige leeftijd hield deze beleving 39 dagen aan. Tijdens deze ervaring kwam hij los uit zijn lichaam en begreep hij wat het universum werkelijk was. Hij ervoer het als zijn roeping om deze aan andere uit te leggen. Meerdere van zijn boeken schreef hij op latere leeftijd samen met zijn vrouw Lao Russell, met wie hij op 77-jarige leeftijd trouwde.

Aan dovemansoren gericht

In 1926 schreef Russell een brief aan de wetenschappelijke wereld, waarin hij een nieuw concept van licht, materie, elektriciteit en magnetisme naar voren bracht. Hij stuurde deze brief naar universiteiten, dagbladen en honderden wetenschappers, waaronder Albert Einstein. Het aantal reacties dat hij daarop ontving: nul. Zijn tijdgenoot Nikola Tesla (de net zo onbegrepen uitvinder van o.a. de wisselstroomgenerator) raadde hem aan om zijn werk in een tijdbestendige capsule op te bergen. Misschien zouden mensen over duizend jaar ver genoeg ontwikkeld zijn om Russell’s werk te kunnen begrijpen en toepassen. Het is vermoedelijk aan Lao Russell te danken dat hij dit advies niet heeft opgevolgd.

Russell probeerde met zijn veelzijdig meesterschap te bewijzen dat hij de werkelijke aard van het universum (en zichzelf) had doorgrond. Hij nam klussen op zich waar hij geen ervaring mee had om deze vervolgens met uitmuntende resultaten te volbrengen. Hoewel hij ongeschoold was, wees hij de wetenschappelijke wereld op het bestaan van vier onontdekte scheikundige elementen, die voortvloeiden uit zijn nieuwe periodieke systeem. Deze elementen werden inderdaad gevonden. Ook beweerde hij dat er elementen voor waterstof bestaan in het periodieke systeem. Men vond er een aantal, maar noemde ze isotopen, ondanks Russell’s bewering dat dit volle elementen zijn. 

De wereld op zijn kop

Volgens Walter Russell heeft de wetenschap het bij een aantal fundamentele aannames niet bij het juiste eind. Zo is magnetisme niet wat we denken dat het is. Zwaartekracht ook niet. Newton heeft het slechts gedeeltelijk bij het rechte eind. De wetten van de thermodynamica kloppen niet. Aan de kwantum theorie maakt hij geen woorden vuil, maar beschrijft het slechts als ‘pure fantasie’. Ook op Einstein’s ideeën heeft hij heel wat aan te merken.

De indruk die ik van Walter Russell krijg via zijn boeken is dat hij, ondanks zijn tegendraadse opvattingen, geen zelfingenomen betweter was. Hij lijkt eerder iemand die alles op alles zet om zijn kennis zo helder en gedetailleerd mogelijk over te brengen. Er gaat geduld van hem uit, en vertrouwen en een oprecht verlangen om zijn inzichten te delen. Ook al herken ik nog maar een fractie van wat hij beschrijft, ik heb het gevoel dat ik nu anders tegen veel dingen aankijk. De kennis die hij probeert over te dragen gaat verder dan feitenkennis, die je ergens in je geheugen opslaat en soms te voorschijn haalt. Het gaat ook verder dan de technologische toepasbaarheid ervan. Deze kennis transformeert je, verandert je, omdat je gaat begrijpen wie en wat je bent en hoe alles in het universum zich tot elkaar verhoudt.

Niet alle inzichten van Russell zijn overigens nieuw, ik ben ze op andere plekken tegengekomen. Wel nieuw is de manier waarop hij zijn inzichten met elkaar verbindt. Daarmee vallen oude en nieuwe puzzelstukjes op hun plek.

Ik zou kunnen zeggen dat mijn kennismaking met het werk van Walter Russell een jaar geleden mijn wereld op zijn kop heeft gezet. Toch voelt het beter als ik zeg dat voor mij de wereld altijd op zijn kop heeft gestaan en nu recht is gezet.

What’s God got to do with it?

Eén van de redenen dat Walter Russell door de wetenschap genegeerd wordt is misschien wel zijn veelvuldige verwijzing naar God. God en wetenschap gaan in onze tijd en cultuur nou niet bepaald goed samen. Er zijn veel mensen die van het woord alleen al de kriebels krijgen. Tot voor kort was ik daar zelf één van. Walter Russell leefde echter in een tijd dat het woord God wellicht minder ongemak opriep dan tegenwoordig. En misschien was het voor mensen toendertijd gemakkelijker om te begrijpen wat hij ermee bedoelde, namelijk:

Liefde, Licht en de onveranderlijke Wet van het universum.

Lost in translation

Aangezien ik onder de indruk ben van Walter Russell wil ik nog een aantal blogs aan hem wijden. Maar ik ben me ervan bewust dat het uiteenzetten van zijn ideeën een hachelijke onderneming is. Zelf beschrijft hij zijn inzichten met veel zorg en precisie en daar heeft hij heel wat pagina’s voor nodig. Juist door deze uitgebreidheid is zijn werk echter niet zo toegankelijk voor het grote publiek. Bovendien is zijn taalgebruik gedateerd en juist voor mensen met een fysische achtergrond erg verwarrend. De betekenis die hij toekent aan bepaalde termen als zwaartekracht, magnetisme, of anti-materie wijkt namelijk af van de gangbare betekenissen. Hierdoor ontstaan er makkelijk misverstanden.

Verder schept hij regelmatig verwarring door niet duidelijk aan te geven over welke van de twee door hem beschreven werkelijkheden hij het heeft: de fysieke driedimensionale werkelijkheid waarin tijd en ruimte bestaan, of de niet waarneembare metafysische werkelijkheid waarin deze niet bestaan. Ook dit maakt het lastig om zijn teksten goed te begrijpen.

In mijn komende blogs zal ik vooral ingaan op de basis van Walter Russell’s kosmogonie (zo noemt men blijkbaar een theorie over de vorming en ontwikkeling van het universum). Om te beginnen met de ritmische gebalanceerde uitwisseling, oftewel: de hartslag van het universum.

Lijkt het je interessant om meer over Walter Russell’s ideeën te weten te komen, of ben je al eerder met zijn werk in aanraking gekomen? Laat het me weten in een reactie hieronder!

Op library.abundanthope.org kun je verschillende boeken van Walter Russell in pdf vinden.

Share This