Selecteer een pagina

Into nature’s wonderland, deel 2

door | aug 28, 2020 | Ziekte en gezondheid

Mijn vorige blog nog niet gelezen? Geen probleem, je kunt hier inhaken en later alsnog het eerste deel lezen. Onze stapjes ‘down the rabbit hole into nature’s wonderland’ zijn nog klein. Laten we verder gaan waar we de vorige keer geëindigd waren. Zei ik niet iets over antibiotica?

Een model van strijd en oorlog

Anti – biotica:

Anti: tegen; niet voor; in strijd met

Boitische: tot de levende natuur behorend

Het zit diepgeworteld in ons geloofssysteem: om gezond te worden moeten we de strijd aangaan met schadelijke bacteriën. We moeten ze uitschakelen, vernietigen, verdelgen. Genezing is hiermee eigenlijk net een oorlog en daar horen onschuldige slachtoffers (lees: nuttige bacteriën) bij.

Het zit diepgeworteld in ons geloofssysteem: vijandige indringers komen ons lichaam binnen en maken ons ziek. Om beter te worden moeten we ze bestrijden, vernietigen, verdelgen. Genezing is eigenlijk net een oorlog. En zoals bij elke andere oorlog zijn onschuldige slachtoffers (bijvoorbeeld nuttige bacteriën) helaas onvermijdelijk.

Hoewel we van de natuur houden, beschouwen we haar ook als een onverbiddelijke en niets ontziende tegenstandster. Ze bedreigt ons met aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, overstromingen, stormen, droogtes, ziektes, gevaarlijke dieren en onzichtbare ziektemakers, zoals bacteriën en virussen. Het leven is hard en van nature een strijd. Een ‘survival of the fittest’. Net als alle levensvormen vechten we voor ons voortbestaan. Daartoe moeten we ons wapenen, verdedigen en doen laten gelden. We moeten de sterkste, snelste en slimste zijn.

Angst…

De natuur, in al haar kracht en onvoorspelbaarheid, jaagt ons angst aan. Al generaties lang doen we er alles aan om haar te beteugelen, ons tegen haar gevaren te beschermen en ons bestaan veilig te stellen. We bedachten allerlei “oplossingen” en voerden ze uit. Maar door al die bezorgdheid en controle-drift vergaten we te luisteren en te vertrouwen. Vertrouwen waarop? Luisteren naar wat?

Waarnaar luisteren dieren die zich in veiligheid brengen dagen vóór de aardbeving, vulkaanuitbarsting, of overstroming? Wat horen de cellen in een embryo als ze een vinger of een oog gaan vormen? Naar wat luisteren de miljarden bacteriën die als één organisme in een kolonie samenwerken?

Alles in de natuur getuigt van een intelligentie die ons begrip (nog) te boven gaat. En misschien is het juist ons onbegrip dat ons er zo blind voor maakt. Denken we nou werkelijk dat wij ons aan deze intelligentie kunnen meten?
Helaas wel.

onwetendheid, hoogmoed…

Op allerlei gebieden gedragen we ons als een olifant in een porseleinkast. We produceren nucleair afval zonder te weten waar we er mee heen moeten. We bestoken de wereld met kunstmatige EMF’s, maar weten niet welke invloed dit heeft op mens, dier en plant of op de natuurlijke planetaire achtergrondstraling. We gebruiken medicatie zonder dat we de complexiteit en gevoeligheid van ons lichaam begrijpen. Waarom hebben lichaamseigen stoffen die je via een injectie toedient een totaal andere uitwerking als wanneer het lichaam ze zelf aanmaakt? Hoe komt het dat een medicijn bij de ene patient wel aanslaat en bij de andere niet? Waardoor worden ongewenste “bij” werkingen veroorzaakt?

Denken we nou werkelijk dat een pilletje tegen nierproblemen eenmaal doorgeslikt uitsluitend de weg naar onze nieren weet te vinden? Dat het geen effect zal hebben op de rest van het lichaam? Het lichaam is als een spinnenweb. Als je één draad aanraakt beweegt het hele web (Deepak Chopra).

…en gemakzucht

Doet het er voor ons eigenlijk wel toe hoe het allemaal precies werkt in ons lichaam? Zijn er niet genoeg medicijnen om de bijwerkingen van de medicijnen tegen de bijwerkingen van de medicijnen te bestrijden? Is dat niet voldoende? De farmaceutische industrie draait er wel bij en wij als patiënt hoeven alleen maar iets in te nemen. Snelle verlichting, zonder verder te hoeven stilstaan bij het probleem. We houden ervan. Mocht er toch een rekening komen, dan zijn we hopelijk al oud en kijken we terug op een welgeleefd en zorgeloos leven.

Wake-up call

In het fractale holografische universum wordt dat wat we doen op het ene niveau ook gemanifesteerd op andere niveau’s. We kunnen geen vrede realiseren op het ene niveau terwijl we oorlog voeren op het andere niveau. Met andere woorden: We kunnen geen vrede op aarde bereiken zolang we oorlog voeren met ons eigen lichaam.

Farmaceutische medicijnen zijn giftig. Bij het produceren ervan worden allerlei giftige chemicaliën gebruikt. Ook in kleine doseringen hebben deze chemicaliën schadelijke effecten (bijwerkingen genaamd) op ons lichaam. Laat je niet misleiden door mensen die beweren dat dat niet zo is.

We bereiken geen gezondheid door gif in onze lijven te stoppen.

In de VS sterven er jaarlijks zo’n 106.000 mensen aan de “bij”werkingen van “juist” voorgeschreven en ingenomen medicatie. Dit betreft mensen die kort na de behandeling overlijden. Het aantal sterfgevallen op lange termijn is onbekend. Hoe groot zal dit getal wereldwijd zijn?!

Een model van eenheid en overvloed

Wat zal er gebeuren als we niet langer ons ‘fight and conquer’ paradigma op de natuur projecteren en in plaats daarvan onze aandacht richten op de harmonieuze samenwerking van al het leven? Zullen we dan misschien de verbinding met onze moeder Aarde weer gaan voelen? En beseffen dat wij een deel zijn van haar?

Misschien….
vormen wij als mensheid wel het netwerk van haar brein…
ontwikkelt zij zichzelf via onze vindingrijkheid…
is ons bewustzijn ook haar bewustzijn…
beïnvloeden we met onze gedachten en emoties niet alleen ons eigen lichaam, maar ook dat van haar…
zijn wij net zo waardevol voor haar als zij voor ons…
zal ze al haar middelen inzetten om onze gezondheid te waarborgen…
biedt ze ons alles wat we nodig hebben, in overvloed…

Schaarsheid is een ander paradigma dat wij op de aarde projecteren. Overbevolking wordt als één van de grootste bedreigingen gezien voor zowel mens als aarde. Maar ontstaat deze dreiging niet vooral doordat wij alles wat wij willen hebben, aan de aarde onttrekken op een wijze die tegennatuurlijk is? Zouden we niet in overvloed kunnen leven, als we met de aarde samenwerken en onze vindingrijkheid inzetten om haar gaves te versterken? Ik geloof stellig van wel.

Technologieën die de natuurlijke werking versterken

Viktor Schauberger (1885-1958) ontdekte manieren om de levenskrachtige werking van water te vergroten voor de landbouw en voor ons drinkwater. Hij was ervan overtuigd, net als Walter Russell, Manjir Samanta-Laughton en Stephan Riess (1898-1985), dat nieuw water op de aarde zelf “geboren” wordt.
Oudere beschavingen in Zuid-Amerika wisten de grond zo te bewerken dat deze vele malen vruchtbaarder werd (terra preta). Nikola Tesla en waarschijnlijk ook oudere beschavingen kenden het geheim van vrije energie. Hij en ook Walter Russell en bovengenoemde Viktor Schauberger wisten stuwkracht te verkrijgen zonder vervuilende en grondstofverslindende verbranding. En dan heb ik het nog niet over de ontelbare mogelijkheden die technologieën op basis van geluid of vibratie en resonantie ons kunnen bieden.

Schauberger, Tesla en Russell met uitvindingen en ontwerpschetsen

Leren hoe iets groeit

Om met de natuur of zelfs het gehele universum te kunnen samenwerken moeten we de wetten die er heersen begrijpen.

Dokter Barre Lando is dat met me eens. Hij beschouwt zijn medicijntuin als zijn grootste leermeester en zou graag zien dat alle medische studenten verplicht aan het tuinieren werden gezet. Want… “hoe kun je iemand genezen als je niet eens weet hoe iets groeit?”

Goed punt wat mij betreft. Wat vind jij? Ik lees graag je reactie in het onderstaande veld.

Share This