Walter Russell’s ritmische gebalanceerde uitwisseling voor dummies
In deze blog beschrijf ik Walter Russell’s ritmische gebalanceerde uitwisseling. Weet je nog niet wie Walter Russell is? Lees dan eerst mijn vorige blog!
De ritmische gebalanceerde uitwisseling tussen twee tegengestelde condities vormt de hartslag van het universum. Er zal veel gezegd worden met weinig woorden en ik raad je aan om rustig te lezen. Misschien zul je de cadans van de universele hartslag voelen en ontdekken in alles om je heen.
De hartslag van het universum
Als we rechtop staan met onze voeten naast elkaar zijn we, als het goed is en fysiek niets mankeren, in balans. Ons gewicht is gelijk verdeeld en we vallen niet naar voren, naar achteren of opzij.
We staan stil.
Om te gaan lopen zullen we ons gewicht moeten gaan verplaatsen naar voren. We brengen ons bovenlichaam uit balans, tillen onze voet op en nemen een stap. We vinden kort een nieuw evenwicht voordat we onszelf weer uit balans brengen voor de volgende stap.
We staan stil, bewegen onze linker voet, staan stil, bewegen onze rechter voet, staan stil en ga zo maar door.
Stilte – beweging – stilte – tegengestelde bewegening – stilte
In balans – uit balans naar de ene kant – in balans – uit balans naar de andere kant – in balans.
Rust – actie – rust – (re)actie – rust -(re)actie – rust – (re)actie – rust
Dit ritme vormt de grondslag of de hartslag van het universum.
Elke beweging of actie van het universum is een onstabiliteit, een toestand die op zichzelf uit balans is. Het enige doel van een beweging of actie is het terugvinden van de oorspronkelijke balans.
It takes two to tango
Net als bij het lopen bestaat onze ademhaling uit twee tegenovergestelde bewegingen met daartussen een moment van rust. Inademing, rust, uitademing, rust. Je buik komt omhoog, rust en gaat omlaag, rust. Net als de golven in de zee, die rijzen, rusten, dalen, rusten en weer rijzen. Als je een bal in de lucht gooit gaat hij omhoog, komt tot stilstand en valt omlaag. Tijdens ons leven groeit ons lichaam, komt tot stilstand en begint af te takelen.
En terwijl we groeien takelen we ook af. We verliezen bijvoorbeeld haren en huidschilfers. Tijdens onze ouderdom groeien we nog steeds. Onze nagels groeien en onze wonden genezen. In de eerste helft van ons leven is de groei groter dan de aftakeling en in de tweede helft is het andersom.
Vanuit ons perspectief is alles in het universum volgens dit ritme in beweging. Heen en weer, op en neer, in en uit, pulserend, golvend, trillend. Soms vinden vibraties heel snel achter elkaar plaats, zoals bijvoorbeeld bij een geluid. Andere keren duurt een enkele vibratie heel lang, zoals bij de levenscyclus van een ster. Aan alle vormen in het waarneembare bewegende universum ligt echter deze tweeheid, of dualiteit, ten grondslag. Verschillende tradities gebruiken hiervoor verschillende benamingen, zoals bijvoorbeeld yin en yang, of het mannelijke en het vrouwelijke.
As simple as breathing
Bij een normale ademhaling vindt er een evenwichtige uitwisseling plaats in het lichaam van zuurstof en koolzuurgas of CO2. Deze ritmische uitwisseling herhaalt zich achtereenvolgend. Zuurstof in, CO2 uit.
Er is echter niet alleen een achtereenvolgende maar ook een gelijktijdige uitwisseling aan de gang. De zuurstof die jij aan je lijf toevoegt, onttrek je aan de lucht om je heen. De lucht krijgt op zijn beurt nieuw zuurstof van de planten.
Op deze manier strekt elke beweging zich uit en herhaalt zichzelf overal. Alles staat met elkaar in verbinding. Er is te allen tijde balans. Je zou eigenlijk even moeten stilstaan bij wat dit betekent, ‘alles staat met elkaar in verbinding’. Het betekent het volgende:
Wanneer jij inademt zal zelfs de verste ster zich herschikken om de balans in het universum te behouden.
Dit is de onveranderlijke Wet van het universum.
Je kunt je verzetten tegen deze Wet, bewust of onbewust, maar nooit zonder consequenties. Als je teveel zuurstof inademt zul je vervolgens koolzuur moeten aanvullen. Doe je dat niet dan zal je lichaam de bloedvaten samentrekken om het verlies aan koolzuur te beperken. Je wordt duizelig en krijgt hartkloppingen. Als deze maatregelen onvoldoende resultaat hebben zul je flauwvallen. Hierdoor vermindert de zuurstof inname en kan je lichaam het tekort weer aanvullen. De Wet van het universum houdt geen rekening met jouw persoonlijke agenda. Hierdoor lijkt hij soms koud en ongeïnteresseerd, maar dat is hij niet. Het is een wet van liefde.
Het??
In Walter Russell’s kosmogonie kent het universum niet alleen een materiële, maar ook een spirituele laag. Voor sommige lezers van deze blog is dat ongemakkelijk. Ik kan daar helaas weinig aan doen. Het spirituele ligt voorbij de waarneming. En tegelijk ligt het ten grondslag aan alles wat we waarnemen. Zowel buiten alle dingen, als in het diepste binnenste van alle dingen. In jou is het dat deel van jezelf dat niemand kan zien. De ware jij die losstaat van wat je denkt, of voelt, of hoe je je gedraagt. Die schuilgaat achter alle aangeleerde en verworven lagen, muren of huiden en die onveranderd blijft terwijl je lijf verandert. Niemand kan deze benoemen en niemand kan het aan je uitleggen. Je kan deze Zelf alleen kennen. Om Russell’s inzichten op een zo min mogelijk ‘zweverige’ wijze te delen, zal ik deze innerlijke aanwezigheid hier maar gewoon het noemen.
Love is all there is
Oké, nu eerst nog even terug naar mijn voorbeeld van het lopen. En dan om preciezer te zijn naar het moment dat we nog met twee voeten naast elkaar stonden. Dit is namelijk het moment waarop het allemaal gebeurt. Hier ontspringen een idee en een wens. Een inspiratie, een wil, zonder welke we niet zouden gaan of kunnen lopen. Het idee is lopen. De wens is om dit idee uit te voeren door eerst het linker en dan het rechter been te verplaatsen. Het resultaat, de manifestatie, is het daadwerkelijke lopen. Walter Russell schrijft nu het volgende:
Het kent één idee en één wens.
Dit ene idee is liefde
Deze ene wens is om het idee van liefde uit te voeren door te geven en terug te geven.
Het resultaat, de manifestatie, is de creatie
Rust – geven – rust – teruggeven – rust, dit is de onveranderlijke Wet van Liefde.
To give and to receive
Walter Russell gebruikt het woord ‘teruggeven’ in plaats van ‘nemen’. Dit doet hij om duidelijk maken dat er in het geen wens bestaat om te nemen. Het ontvangt alleen wat wordt gegeven. Nemen is nooit een reden of oorzaak. Er wordt slechts gegeven (actie) en het ontvangen is daarvan een gevolg (reactie).
Het geeft en wat is gegeven geeft het terug. Net zoals er geen lopen is zonder jou, is er geen creatie, of universum zonder het. En net zoals we het woord ‘lopen’ gebruiken in plaats van ‘de loop’, kunnen we ook beter ‘creëren’ gebruiken in plaats van ‘de creatie’. Alles wat we zien in het universum is in beweging. Het creëert het universum continu en daarbij zijn geven en nemen gelijk. De aarde voedt de planten en de planten voeden de aarde. In de natuur worden alle geschenken van het ene voortdurend in evenwicht gehouden door gelijke wedergeschenken van het andere.
Alleen de mens probeert steeds dit evenwicht te verstoren. We krijgen daarbij echter altijd precies terug wat we geven. De universele Wet van gebalanceerde uitwisseling kan niet overtreden worden. (Iemand die hierover interessante dingen vertelt is dr John Demartini. Ik zal later graag een blog wijden aan zijn ongekende ideeën.)
Tot zover
In mijn volgende blog zal ik dieper ingaan op de twee delen van het universum die Walter Russell beschrijft: De wereld van het weten en de wereld van het denken.
Laat me weten wat jouw gedachten zijn over Walter Russell’s ritmische gebalanceerde uitwisseling in het onderstaande veld!
Meer informatie over Walter Russell en zijn boeken vind je hier:
library.abundanthope.org
philosophy.org
Hey Merel! Dankjewel voor het sturen van jouw 2e blog. Erg interessant om te lezen! Liefs Fleur
Heerlijk, wat helder en strak en liefdevol verwoord. In rust is er dus geen geven of teruggeven, het is HET. Wat bepaalt de intentie om in beweging te komen en wat houdt de balans bij? Hoe zien jij en Walter dat?
Walter Russell doet het mij als volgt begrijpen:
In HET vindt beweging (geven en teruggeven) plaats, op dezelfde manier als in JOU gedachten plaatsvinden. De gedachten komen voort uit jouw bewustzijn en vinden erin plaats, maar ze zijn niet JIJ.
De intentie om in beweging te komen =
de intentie om een idee om te zetten in gedachten =
de intentie om het idee van wat het is en wat het weet om te zetten in een manifestatie (of simulatie) van zichzelf.
Het bewustzijn komt in beweging zodat het bewust kan zijn.
Het idee van wat het is en wat het weet is Liefde en (=) Eenheid.
Liefde/Eenheid wordt gemanifesteerd. Er hoeft geen balans te worden bijgehouden. HET is eenheid, er kan niets anders gemanifesteerd (of gesimuleerd) worden dan dat.
Thx voor het antwoord. Waar komt volgens WR dan de 1e intentie om in beweging te komen vandaan? Het pure HET is zich niet bewust (zoals je zegt je kan het niet uitleggen of benoemen, het is voor de manifestatie). Het is puur, absoluut bewustzijn, er is niks wat zich bewust kan zijn en dan opeens is er bewustzijn. Het bewustzijn (bewust zijn impliceert 2, dat wat zich bewust is en het object van bewustzijn) is het 1e wat in manifestatie komt, daaruit volgt de hele creatie met al het komen en gaan. Zegt WR hier iets over? Je kan ook vragen, hoe ontstaat de de oerknal?
“Het bewustzijn komt in beweging zodat het bewust kan zijn”. Dus helemaal mee eens …maar wat is er voor bewustzijn? Verschil tussen consciousness en awareness (pure) en hoe wordt het pure iets? Of is het alles al tegelijk in het moment? :-). Leuk he zusje…. je weet dat we ook gezellig bij elkaar op visite kunnen maar we doen het gewoon op deze manier. Ik vind het echt geweldig wat er zich door je mind aan het manifesteren is.
🙂 Op deze manier kunnen anderen ook reageren als ze willen
Met die mind moeten we helaas onderscheiden en begrenzen om te kunnen redeneren…
Jij – ik – HET
HET – niet HET
Puur HET – HET met eigenschap of karma
Rust – beweging
Eerst – later
Het pure HET is volgens WR absolute stilte. Maar deze stilte is niet leeg. En niet niets. Volgens WR is HET energie, leven, idee, kennis (eeuwig, niet verzameld) en liefde. Het idee van liefde is in HET en heeft geen begin en geen eind. Het is nooit ontsprongen en zal nooit verdwijnen. Volgens WR ligt in dit idee van liefde de bedoeling ervan besloten, namelijk geven, creëren, zichzelf simuleren. De vormen waarmee HET zichzelf nabootst, komen en gaan en veranderen, maar HET zelf verandert nooit. De vorm ontwikkelt zich, wordt een steeds betere simulatie van HET, kan steeds meer bewustzijn vasthouden. Totdat de gelijkenis optimaal is voor deze vorm en dan zal zijn bewustzijn weer beperkter worden – rust – groeien – rust – slinken – rust.
Er was volgens WR geen OERknal die in één keer al de bestaande materie creëerde. Materie (beweging) wordt telkens opnieuw gecreëerd. Niet vanuit het niets, maar vanuit HET. De wijze waarop HET creëert is via compressie en expansie, de twee tegengestelde bewegingen die de hartslag van het universum vormen. (Ritmische gebalanceerde uitwisseling voor de wat meer gevorderden;-)) Het proces van creatie is net zo eeuwig als HET zelf.
“Het” is ook wel wat ze noemen het land van de sjamaan, het 1 zijn met alles, als je daar als mens geraakt ben je volledig in evenwicht….
Slim man ?
Heel fijn zo’n uitleg van Walter Russell’s verkregen inzichten in de werking van het universum. Ik heb ‘ the secret of Light’ gelezen, en gelezen … en om het te kunnen bevatten heeft mn ‘mind ‘ overuren gedraaid.
Daarom is zo’n down to earth uitleg heel fijn, uitstekend ! Thanks Merel
Ik ga binnenkort aan ‘ the universal One’ beginnen. Wat een uitdaging (-;
Dank je wel voor je feedback Steven! Ik ben blij dat mijn uitleg je iets kan helpen bij het begrijpen van Walter Russell’s werk. En ik vind het altijd leuk om te horen dat anderen zich ook in zijn werk verdiepen. WR’s boeken blijven een uitdaging voor de meesten van ons denk ik. Ik probeer zelf tijdens het lezen zo min mogelijk te denken en vooral te voelen. Er gaat een enorme kracht uit van zijn woorden, zinnen en lege ruimten tussen de woorden. Jij voelt die ongetwijfeld ook, anders zou je je niet door de moeilijke materie heen willen werken. Veel plezier met the universal one!
HET is stil. Wat brengt HET in beweging, met tweedeligheid tot gevolg? Die vraag is uitvoerig bestudeerd door het Taoïsme, de variabelen omschreven in de I Tjing – het boek van Veranderingen en de Onveranderlijke waarheid. Dit werk is naar ik weet de oudste poging van de mens om HET te omschrijven.
Het verdiepen in de I Tjing, geschreven in een taal die niet de onze is, is een levenswerk. Dat begint met het vinden van begrijpbare vertalingen die zo dicht mogelijk bij de bron liggen, vertaald door mensen die de cultuur en Tao – filosofie en -traditie door en door kennen. Een hele onderneming, maar altijd boeiend.
Omdat ik al geruime tijd de I Tjing bestudeer – naast andere systemen of menselijke pogingen tot ordening van de fenomenen – is de eerste kennismaking met Russell geen grote stap. Eens ik begin aan ‘The Secret of Light’ is het andere koek; het in mijn geest visualiseren van de interferentie van frequenties, in verschillende staten en toestanden, die resulteren in kristallisatie en vormgeving van het wat wij ‘het tastbare’ noemen vraagt veel elasticiteit en geduld.
Maar: het heeft zin om de fenomenen zo te bekijken, naar mijn aanvoelen klopt het.
Ik besef dat ik pas op de drempel sta van het uitzicht op het universum. Ik besef dat HET en de daaruit ontstane dualiteit als ‘moeder’ van alle fenomenen één bron heeft die wij ‘Liefde’ noemen, of ‘Leven’ of ‘Levensdrang’ of …
Dank je, Merel, voor het op een kier zetten van dit deurtje. 🙂